الگوهای برخورد بر آینده انرژی تأثیر می گذارد – ScienceDaily


بانک اطلاعاتی جدید دانشگاه کرتین در مورد واکنش های مولکول الکترون گامی مهم در تحقق همجوشی هسته ای است که به محققان اجازه می دهد تا به طور دقیق پلاسمای حاوی هیدروژن مولکولی را مدل کنند.

مطالعه کرتین که در مجله Atomic Data and Nuclear Data Tables منتشر شده است ، داده های راکتور آزمایشگاهی بین المللی حرارتی (ITER) ، یکی از بزرگترین پروژه های علمی جهان را با هدف توسعه فن آوری همجوشی برای تولید برق در زمین فراهم می کند.

محقق ارشد ، نامزد دکترا و همکار فارست ، لیام اسکارلت از گروه فیزیک نظری دانشکده مهندسی برق ، محاسبات و ریاضیات کرتین گفت که محاسبات وی و پایگاه داده برخورد حاصل از آن نقش مهمی در توسعه فن آوری همجوشی بازی می کند.

“مدل سازی ما از برخورد مولکول های الکترونیکی یک گام مهیج در انگیزه جهانی برای توسعه انرژی هسته ای است – یک منبع تمیز و جدید الکتریکی. واکنش هسته ای واکنش هسته ای است که هنگام برخورد و فیوز شدن اتم ها رخ می دهد و مقدار زیادی انرژی آزاد می کند. آقای اسکارلت گفت: “همان چیزی است که خورشید را به حرکت در می آورد و تولید مثل آن بر روی زمین مستلزم آگاهی دقیق از انواع مختلف برخورد در پلاسمای هسته ای است.”

“ما مدلهای ریاضی و کدهای رایانه ای را توسعه داده و از مرکز ابر رایانه Pawsey مستقر در پرت برای محاسبه احتمال واکنشهای مختلفی که در هنگام برخورد با مولکولها اتفاق می افتد استفاده کردیم. مولکولهایی که در اینجا بررسی کردیم ، مولکولی است که توسط اتمهای هیدروژن و آن تشکیل شده است. ایزوتوپ ها ، زیرا نقش مهمی در راکتورهای هسته ای دارند.

“داده های موجود تاکنون ناقص بودند ، اما مدل سازی برخورد مولکولی ما یک پایگاه داده دقیق و جامع با بیش از 60،000 احتمال واکنش الکترون-مولکول ایجاد کرد ، که برای اولین بار به یک تیم در آلمان اجازه داد تا یک مدل دقیق برای برخورد مولکولی هیدروژن پلاسما ایجاد کنند. ITER

“این مهم است زیرا از مدل آنها برای پیش بینی چگونگی انتشار پلاسما استفاده خواهد شد که منجر به درک بهتر فیزیک پلاسما و توسعه ابزارهای تشخیصی برای کنترل واکنش سنتز می شود.”

این پروژه تحقیقاتی توسط سرویس تحقیقات نیروی هوایی ایالات متحده به عنوان بخشی از تلاش تحقیقاتی بین المللی برای استفاده از انرژی همجوشی به عنوان منبع انرژی آینده تأمین می شود.

استاد راهنما و همكار پروفسور دیمیتری فورسا از دانشكده مهندسی برق ، محاسبات و ریاضیات كرتین گفت كه این سنتز به دلیل عرضه تقریباً نامحدود سوخت (هیدروژن) و عدم وجود ضایعات رادیواكتیو یا كربن طولانی مدت جذاب بود.

پروفسور فورسا گفت: “همجوشی در حال حاضر یکی از بزرگترین پروژه های جهان است. شما می توانید مقدار زیادی از انرژی حاصل از واکنشی را که هنگام اتم های هیدروژن مصرف می کنید و آنها را با هم فیوز می کنید ، استفاده کنید.”

“این مدل جدید و جامع از برخورد مولکول های الکترون ، پایه محکمی را برای سایر محققان فراهم کرده است تا به کار خود برای توسعه یک راکتور کارآمد برای بازآفرینی روند سنتز خورشید در اینجا روی زمین ادامه دهند.”

منبع تاریخچه:

مواد تهیه شده توسط دانشگاه کرتین. اصلی ، نوشته شده توسط ونسا بیسلی. توجه: مطالب را می توان از نظر سبک و طول ویرایش کرد.


منبع: khabar-erfan.ir

دیدگاهتان را بنویسید

Comment
Name*
Mail*
Website*