کرم های انگلی “حلقه گمشده” برای ماهیت دوگانه یک تنظیم کننده اصلی ایمنی بدن را ارائه می دهند – ScienceDaily


دبروسکی هربرت فلسفه ای دارد که با مطالعه روی کرم های انگلی یا کرم های انگلی و تعامل آنها با سیستم ایمنی میزبان خود ، حرفه او را هدایت می کند: “کرم را دنبال کنید”.

هربرت ، استادیار پاتوبیولوژی در دانشکده پن دامپزشکی گفت: “آزمایشی آزمایشگاه من از بدو تأسیس تاکنون این بوده است که کرم های انگلی به روش های جالب میزبان خود را دستکاری می کنند.” “SARS-CoV-2 علاقه ای به ماندن در بدن شما برای مدت طولانی ندارد ، زیرا به راحتی منتقل می شود. کرم ها به راحتی گسترش نمی یابند ، بنابراین آنها باید نحوه کار خود را بفهمند.”

این تمرکز ، بینش کلیدی در مورد یک مولکول سیگنالینگ ایمنی ، سیتوکین IL-33 را نشان می دهد ، که نه تنها در عفونت های انگلی بلکه در تعدادی از بیماری های دیگر مانند آسم ، چاقی و اگزما نیز مهم است. در یک مطالعه جدید منتشر شده در ایمونولوژی علمی، هربرت و همکارانش دیدگاه هایی ارائه دادند که توضیح می دهد چگونه IL-33 می تواند به محافظت از بدن در برابر عفونت انگلی کمک کند ، اما همچنین التهاب مزمن را در بیماری هایی که سیستم ایمنی بدن به طور نامناسب فعال شده و باعث آسیب شناسی مضر می شود ، سرکوب می کند. یک یافته کلیدی این بود که فعالیت IL-33 به نوع سلول بستگی دارد.

هربرت می گوید: “بسیاری از افراد به IL-33 علاقه مند شده اند ، زیرا دو مطالعه بزرگ در مورد ارتباطات ژنومی و گیرنده آن در پاتوژنز آسم انجام شده است.” “محققان دیگر این موضوع را در زمینه عفونت و دیگران در زمینه مغز و رشد مورد بررسی قرار داده اند. و همه می دانستند که این پروتئین در هسته است ، اما هیچ کس نمی فهمید که چگونه برای رسیدن به همه اینها از سلول بیرون آمده است.

“من از این کار هیجان زده هستم زیرا نه تنها این سیتوکین را در یک نوع سلول پیدا می کنیم که هیچ کس انتظار آن را نداشته باشد ، بلکه ما مکانیزمی را نیز ارائه می دهیم که هیچ کس انتظار ندارد در مورد چگونگی انتشار آن باشد.”

IL-33 بیشتر مورد توجه ایمونولوژیست ها قرار گرفته است که به اصطلاح پاسخ های ایمنی نوع 2 متمرکز هستند ، که معمولاً با عفونت های انگلی یا آسم و آلرژی همراه است. در جبهه انگلی ، محققان می دانستند که IL-33 تا حدی برای “بیدار کردن” سیستم ایمنی بدن در برابر عفونت کرم کار می کند. در یک مدل موش ، حیواناتی که به IL-33 مبتلا نبودند بسیار بیشتر از آنهایی که با IL-33 دست نخورده بودند ، عفونت های کرم مانند را حفظ کردند.

برای فهمیدن اینکه آیا مهم است که کدام سلول سلول مولکول سیگنالینگ IL-33 را آزاد می کند ، هربرت و همکارانش از یک مدل موش مخصوص استفاده کردند که در آن فقط سلول های ارائه دهنده آنتی ژن میلوئیدی (سلول های ایمنی) یا سلول های اپیتلیال (آنهایی که صفحات مخاط را پوشانده اند) نمی کنند. موفق به آزاد سازی IL-33 شوید.

هربرت می گوید: “البته ، ما دریافتیم كه وقتی حیوانات فاقد میلوئید IL-33 به كرم های قلاب آلوده می شوند ، آن كرم های قلابدار را خیلی سریع از بین می برند.” با این حال ، موشهایی که IL-33 در سلولهای اپیتلیال نداشتند قادر به پاک کردن عفونت نبودند. همان نتایج در مدل جوندگان دیگری ، یعنی عفونت کرم دور ، حفظ شد.

سلولهای دندریتیک ، نوعی سلول ارائه دهنده آنتی ژن میلوئیدی ، IL-33 تولید می کنند و آزمایشات بیشتر نشان می دهد که سیتوکین تولید شده توسط این سلولها ، جمعیت خاصی از سلولهای T نظارتی (Tregs) را که سلولهایی هستند “هدف کلی آنها است ، حفظ می کند. برای سرکوب پاسخ ایمنی ، “هربرت می گوید.

اکنون محققان با درک اینکه سلولهای دندریتیک کلیدی در حمایت از Tregs هستند ، می فهمند که سلولهای دندریتیک چگونه IL-33 را تحویل می دهند. این تیم سلول های دندریتیک موش های دارای و بدون IL-33 را آزمایش کرد و پروتئینی به نام پرفورین -2 را شناسایی کرد که باید در سلول های میلوئیدی بدون IL-33 سرکوب شود.

Embodiment-2 همانطور که از نام آن پیداست ، منافذی را تشکیل می دهد که غشای سلول را در بر می گیرد ، مانند تونلی در دامنه ، اجازه می دهد پروتئین ها به داخل و خارج منتقل شوند. این کشف برای محققان کاملاً منطقی بود و توضیحی در مورد چگونگی تداخل سلولهای دندریتیک با انتشار IL-33 در بافتها برای تعامل با Tregs ارائه داد. و هنگامی که هربرت و همکارانش به طور آزمایشی پرفورین -2 را از سلولهای دندریتیک حذف کردند ، کمبود بعدی رشد Treg را مشاهده کردند.

این تیم برای پیوند دادن یافته های موجود در مدل حیوانی و ظروف آزمایشگاهی خود با انسان ، از نمونه های بیماران گوش ، حلق و بینی ، نوآم کوهن ، از بیماران استفاده کرد. آنها پرفورین -2 را در غشای پلاسمایی سلولهای پولیپ خارج شده از بیماران مبتلا به رینوزینوزیت مزمن یافتند ، که نشان می دهد اهمیت یافته ها به سلامت انسان نیز گسترش می یابد.

این تحقیق راه را برای کار ترجمه بیشتر در زمینه ایمونولوژی هموار می کند – و کرم ها سپاسگزار هستند. هربرت می گوید: “به نوعی مانند حلقه گمشده است.” “این یک مسیر کاملا جدید برای درک نحوه سیتوکین در ریزش مو ، بیماری التهابی روده ، بیماری کرون ، آسم و رشد است.”


منبع: khabar-erfan.ir

دیدگاهتان را بنویسید

Comment
Name*
Mail*
Website*